|
|
|
يا صاحب الزمان اي تمام آرزوي من! اي غائب غيبت نشين! توان سخن گفتن را از دست داده ام. ازاين غروب بي طلوع به ستوده آمده ام. اي مهربان! به معصيت و نا سپاسيم اعتراف مي كنم. دستان نااميدم را كه در بند شيطان است، اميد بخش و افق فكرم را به سمت عرفان و معرفت جهت ده. نادم و پشيمانم و با كوله باري ا زدلتنگي زمانه كه پشتم را خم كرده سر تعظيم فرود مي آورم و اداي احترام مي كنم
نويسنده:حسين بهجتي ميبدي |
شنبه 1387/01/10
|
|
|
موضوع:
| لينک ثابت
|
|